بهمن ۰۷

دوربینی چشم و راه های اصلاح آن

 دوربینی(Hyperopia)یکی از عیوب انکساری چشم بوده و به معنی این است که چشم بیمار در دیدن اشیای نزدیک دچار اشکال می باشد. در دوربینی، تصویر در پشت شبکیه متمرکز می‌شود و به همین دلیل فرد می‌تواند تصاویر دور را ببیند ولی تصاویر نزدیک را یا به خوبی نمی‌بیند یا برای دیدن آنها باید تمرکز بیشتری کند و فشار بیشتری به چشمش وارد کند.
100834192705
۱- چشم سالم:
 در چشم سالم پرتوهای نوری که از اجسام دور ونزدیک به چشم می رسند، در شبکیه تشکیل می شوند.
hyperopia دوربینی
۲- چشم دوربین:
  در چشم دور بین پرتو ها به جای  شبکیه، در خارج از چشم تشکیل می شوند.
دوربینی دو نوع است، یک نوع که معمولا در افراد جوان مشاهده می شود و تا پیری ادامه می یابد و دیگری پیرچشمی که در اواخر میانسالی شروع می شود، همۀ انواع پیرچشمی را می توان با بازآموزی به حالت طبیعی رساند و یا به این حالت نزدیک کرد . دوربینی جوانان اغلب موجب درد و ناراحتی می باشد و در موارد زیادی با لوچی ملایمی به بیرون  در یکی از چشم ها  همراه می باشد و ممکن است باعث سردرد و سرگیجه و تهوع بشود. گاهی نشانه های بیماری به وسیلۀ عینک از بین می رود ولی بعضی وقت از عینک هم کاری ساخته نیست و تا زمانی که فرد هنر دیدن را آموخته و مراعات نکرده، بهبود نمی یابد. (هاکسلی، ص ۱۵۹)
پیر چشمی اغلب یکی از پیآمد های پابه سن گذاشتن تلقی می شود و عدسی چشم ها مانند استخوان به مرور زمان سخت می شوند و به وسیلۀ سخت شدن عمل تطابق در نزدیک انجام نمی گیرد. اما با این وجود افراد زیادی می توانند در بزرگسالی هم بدون عینک از نزدیک بخوانند. چنان چه افراد پیر چشم، دوره های مناسب بازآموزی را بگذرانند، می توانند بدون عینک از فاصلۀ نزدیک بخوانند. از این بیان نتیجه می گیریم که دوربینی دوران پیری به هیچ وجه جبران ناپذیر و ناممکن نیست، می توان از آن جلوگیری کرد و در صورت مبتلا شدن به حالت نرمال باز گرداند. (هاکسلی، ص ۱۶۰)
راهکارهای اصلاح پیرچشمی
پوشاندن چشم ها با کف دست، آفتاب دادن و حرکت دادن چشم ها برای پیرچشمی مفید هستند. و این تمرین ها را می توان با تمرین های تخیل تکمیل کرد.
افراد پیر چشم وقتی به یک نوشته ای نگاه می کنند، آن را تار و خاکستری می بینند. این حالت را می توان به طور غیر مستقیم با تمرین های بینایی به طور مستمر، مانند: پوشاندن چشم ها با دست، نوسان و جابجایی و به طور مستقیم با کمک گرفتن از حافظه و تخیل اصلاح کرد. فردی که دچار پیرچشمی است، باید به یکی از ارقام درشت تقویم نگاه بکند، سپس چشم هایش را بسته و در حالی که بدن خود را شل و خود را رها کرده، سیاهی غلیظ مرکب را به یاد بیاورد و به خود یاد آوری بکند که حروف کوچکی را که خاکستری و تار می بیند، از همان مرکبی چاپ شده اند که حروف بزرگ. بعد از قوۀ تخیل خود استفاده بکند و یکی از آن حروف ریز را به خاطر بیاورد و نقطۀ سیاهی را در بالا و پایین آن مجسم بکند. بعد از این که با نگاه چشم درون از نقطۀ بالایی به پایینی جابجا کرد، چشم ها را باز بکند و به حرف واقعی نگاه بکند و همین تمرین را روی آن انجام دهد. به زودی آن حرف سیاه تر دیده می شود و تا چند لحظه می توانید آن حرف و سایر حروف روی صفحه را با وضوح کامل ببینید. بعد دوباره همۀ نوشته ها تار خواهند شد و برای تثبیت این حالت باید به یاد آوردن و تجسم کردن را بسیار تکرار کنید.
اندکی به سیاهی حروف توجه کنید، بعد از آن توجه را به سفیدی درون و اطراف معطوف کنید. سپس به کمک تخیل سفیدی را بیشتر از آن چه در بیرون است تجسم کنید. سپس به کمک تخیل سفیدتر ببینید. بدین ترتیب دید فرد برای خواندن و کارها دقیق به صورت قابل توجهی بهتر خواهد شد. این شگفت انگیز نیست، زیرا بین چشم و ذهن رابطۀ متقابلی وجود دارد. فشار روانی به چشم فشار می آورد و باعث اعوجاج فیزیکی چشم می شود، اعوجاج چشم باعث می شود تصویر ناقصی از شیء بیرونی ادراک شود و این به نوبۀ خود باعث فشار روانی می شود، اما برعکس اگر ذهن بتواند به کمک حافظه و تخیل، از شیء خارجی تصویر کاملی بسازد، این به نوبۀ خود باعث می شود وضع چشمی که در حال فشار بود، بهبود پیدا بکند. هرچه تصویر دریافتی واضح تر باشد، وضعیت چشم بهبود بیشتری می یابد.
نگرش های شما در بارۀ سالمند شدن و باورتان در بارۀ این که در پایان دوره دید شما تا چه مقدار بهبود خواهد یافت و به وضوح خواهید دید،  در بهبود بینایی تان مؤثر می باشد. فرد سالمند باید قبول کند که پیر شده و این را هم بپذیرد که افرادی با ۱۰ ها سال پیرتر از او می توانند بهتر ببینند. (هاکسلی، ص ۱۶۱)
درمان ضعف بینایی با مطالعۀ متون ریز
الیور وندل هلمز (Oliver Wendell Holmes)(۱۸۹۴-۱۸۰۹) نویسنده و پزشک آمریکایی در مورد یکی از آشنایان خود می نویسد: به محض آن که متوجه شد بینایی اش رو به ضعف می رود، چشم هایش را با ریزترین نوشته های چاپی تمرین داد و توانست طبیعت را که عادت دارد در ۴۵ سالگی انسان و یا حول و حوش آن سن پا را از گلیم خود فراتر نهاده، مرعوب سازد. اکنون این مرد سال خورده با قلم خود اعجاز می کند. گویی چشمانش یک جفت میکروسکوپ اند. من نمی توانم بگویم که در مساحتی به اندازۀ یک سکۀ ۵ سنتی چه چیزهایی می نویسد، مزامیر و انجیل ها، یا هم مزامیر و هم انجیل ها، مطمئن نیستم”.
ظاهرا این آقای سال خورده کاری کرده که دکتر بیتس بعد ها آن را از نو کشف کرد و فایدۀ نوشته های بسیار ریز حتی ذره بینی را در بهبود بینایی افرادی که دچار نقص دید هستند، به جهانیان اعلام کرد. (هاکسلی، ص ۱۶۴)
اما این که اولیور وندول هولمز در بارۀ آشنایش می گوید که طبیعت را مرعوب کرد و عادت ابتلاء به پیرچشمی را از سرش انداخت، این جملۀ صحیح نیست. چشم های حس کننده و ذهن ادراک کننده را نمی توان مرعوب کرد،  کسی که از این راه بخواهد دیدش را تقویت کند، نه تنها موفق نمی شود، بلکه در کوتاه مدت به ضعف بینایی مبتلا می شود. آقای مسنی که توانست چشم هایش را به یک میکروسکوپ تبدیل کند، او چشمانش را مرعوب نکرد، بلکه آن ها را تشویق و تربیت کرد و همۀ افراد مسن اگر به این طریق از او پیروی کنند، می توانند از او سرمشق بگیرند و فایده ببرند. (هاکسلی، ص ۱۶۴)
ابوعلی سینا در کتاب قانون در اوایل قرن پنجم هجری(۴۱۴-۴۰۳ ه.ق) یعنی بیش از هزار سال پیش در بارۀ بهداشت چشم می گوید: “که کمتر چشم به چیز بسیار ریز بدوزد، مگر در حال ورزش چشم”و از چیزهای ضرر رسان به چشم، “بسیار خواندن خط ریز، که خواندن آن اگر میانه روی (به اعتدال) باشد، بهره رسان است”.( بوعلی سینا، قانون ، جلد ۳، ص۶)
و از ورزش های چشم، می توان دانه های خیلی ریز مانند تخم مرزه و … را در روی یک چیز سفید بریرید و آن ها را پراکنده سازید و بشمارید.
نمونه هایی از کتاب های چاپی بسیار ریز را تهیه کنید. پلک ها را ببندید و چشم ها را آفتاب دهید، اگر هوا آفتابی نبود چند دقیقه ای چشم ها  را در معرض نور شدید چراغ رشته ای قرار دهید. سپس چند دقیقه ای چشم ها را با دست ها بپوشانید. بعد چند ثانیه ای به چشمانتان در حالت بسته نور بدهید و آرامش را به آن ها باز گردانید. الان چشمان شما آماده است که متون ریز را بخوانند. صفحه چاپی را زیر نورآفتاب یا بهترین نور جایگزین خورشید بگیرید. راحت و بدون تلاش وتقلا و در حالی که نفس می کشید و پلک می زنید، به صفحه نگاه کنید. سعی نکنید کلمات را ببینید، بلکه اجازه دهید چشم ها در فاصلۀ سفید سطرها پس و پیش روند. نگاه کردن به سطح ساده هیچ فشار روانی تولید نمی کند. اگر چشم ها و توجه خود را بین فاصلۀ سفید سطرها بگردانید، وسوسه نمی شوید که بیش از اندازه تلاش و تقلا بکنید. صفحه را در۳۰ سانتی متری چشمانتان نگه دارید، باز هم نه به نوشته ها، بلکه در فاصلۀ سفید سطرها جابجا کنید. نفس بکشید و پلک بزنید و به جهت توجه بیش از حد، چشمانتان ثابت نماند و به یک جا خیره نشود. تمرین را در فاصله های معین که احساس می کنید چشمانتان خسته شود، قطع کنید، چشم ها را با دست بپوشانید وآن ها را با پلک های بسته آفتاب دهید. این کار لازم است. چون نمی توان چشم احساس کننده و ذهن ادراک کننده رامرعوب کرد، بلکه اگر قرار است چشم و ذهن با هم همکاری بکنند، باید در آرامش باشند و به انجام این کار ترغیب و تشویق شوند.
اگر به این کار ادامه دهید، بعد از مدتی خواهید دید که تک تک کلمات و نیز عبارت های کامل از متن ریز به طور ناگهانی در جلوی دید شما واضح و قابل رؤیت می شوند. اجازه ندهید موفقیت های اولیه شما را وسوسه کند که بی وقفه بخوانید. هدف اولیه آن نیست که بلافاصله صفحۀ پیش رویتان را بخوانید، بلکه می خواهید شیوه ای را پیدا کنید که در آینده  بتوانید بدون خسته کردن و فرسودن چشم و با کارآیی بیشتر به این هدف و هدف های مشابه برسید. تأکید می کنم هدف آن نیست که بخوانید، بلکه بدون وقفه به فاصلۀ بین سطور نگاه کنید. گه گاه اگر واژه ای برایتان قابل رؤیت شد، کتابی را با نوشته های معمولی بردارید و یکی دو پاراگراف آن را بخوانید. به احتمال زیاد متوجه می شوید که نوشته های این کتاب را از فاصلۀ نزدیک راحت تر از زمانی می خوانید که شروع به خواندن متون ریز نکرده بودید.
در  پایان مجددا این نکته را یاد آوری می کنم که براساس عقیدۀ ابوعلی سینا خواندن متون ریز برای چشم مفید نیست، اما اگر به عنوان ورزش خوانده بشود، مفید می باشد. لذا بایستی هنگام مطالعۀ متون ریز هیچ گونه فشاری بر چشم ها وارد نشود و کلیۀ اصول اساسی خواندن بایستی مراعات بشود.

1 comment

    • سینا on مرداد 15, 1396 at 4:53 ب.ظ
    • پاسخ

    با سلام و خسته نباشید!!
    من رشتم کامپیوترم، واقعا دستتون درد نکنه به شدت نیاز داشتم به یه همچین مطالبی چون چشمم خیلی داشت آسیب میدید و هر جایی هم میخوندم مطالب خیلی کاملی گیرم نمیومد
    فوق العاده قابل فهم و ساده بود
    ممنوووون

دیدگاهتان را بنویسید

آدرس پست الکترونیکی شما منتشر نمی‌شود.